Obowiązująca ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii (U.P.N.) penalizuje posiadanie wbrew przepisom ustawy (a więc posiadanie nielegalne) środków odurzających lub środków psychotropowych (w tym także marihuany). Warto na wstępie określić najpierw prawną definicję tzw. „posiadania”, by w pełni zrozumieć czym jest posiadanie narkotyków.

Art. 336 KC

„Posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny).”.

Zgodnie zatem z tezą uchwały SN w składzie 7 sędziów z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. I KZP 24/10, „Posiadanie środka odurzającego lub substancji psychotropowej w rozumieniu art. 62 ustawy z dnia 21 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz. 1485 ze zm.) jest każde władanie takim środkiem lub substancją, a więc także związane z jego użyciem lub zamiarem użycia.”. 

Kiedy Posiadanie Narkotyków jest Karalne?

Art. 62 U.P.N.

„1. Kto wbrew przepisom ustawy, posiada środki odurzające lub substancje psychotropowe, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

2. Jeżeli przedmiotem czynu, o którym mowa w ust. 1, jest znaczna ilość środków odurzających lub substancji psychotropowych, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

3. W wypadku mniejszej wagi, sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.”

Ustawa uznaje zatem za niedozwolone każde nielegalne posiadanie narkotyków, tzn. posiadanie wbrew przepisom ustawy (Art. 33 U.P.N. dopuszcza możliwe formy używania określonych środków odurzających i psychotropowych), przez co należy rozumieć zarówno posiadanie w celu dalszej sprzedaży innej osobie, jak i w celu samodzielnego zażycia – czy to za jakiś czas czy niezwłocznie.

Warto podkreślić, że poza zasięgiem tego przepisu znajduje się sama karalność za zażywanie środka, co przecież nieodzownie łączy się z jakąś formą wcześniejszego jego dzierżenia. Ponadto w ślad za orzecznictwem uważa się, że do przestępstwa dochodzi wówczas, gdy posiadanie środka odurzającego lub substancji psychotropowej następuje w ilości pozwalającej na choćby jednorazowe użycie danej substancji, w dawce dla niej charakterystycznej, zdolnej wywołać u człowieka inny niż medyczny skutek.

Orzecznictwo

Zgodnie z aktualną tezą wyroku SA w Warszawie z 18 kwietnia 2000 r., sygn. II AKa 22/00: „Kryterium decydującym o tym, czy ilość środków odurzających jest „znaczna”, „nieznaczna” czy „zwykła”, są masa wagowa (gramy, kilogramy, tony, ilości porcji), rodzaj środka odurzającego (podział na narkotyki tzw. twarde i miękkie) i cel przeznaczenia (w celach handlowych, na potrzeby własne).”.

Zaostrzona Odpowiedzialność za Posiadanie

Przepis wprowadza surowszą karę – do 10 lat pozbawienia wolności za posiadanie środka w znacznej ilości, przy czym sam nie definiuje tego pojęcia. Sądy próbując poradzić sobie z tak niejasno zdefiniowanym pojęciem próbowały określić ilość, którą będzie można uznać za znaczną wskazując przykładowo na 2 kg substancji czynnej, z której to masy może powstać kilkadziesiąt porcji środka. Tu z pomocą przyszedł Sąd Najwyższy, który w postanowieniu z 23 września 2009 r., sygn. I KZP 10/09 uznał, że mamy z nią do czynienia, kiedy posiadana ilość „mogłaby jednorazowo zaspokoić potrzeby co najmniej kilkudziesięciu osób uzależnionych”.

Złagodzona Odpowiedzialność za Posiadanie

Kara grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do roku przewidziana jest dla sprawców w przypadku popełnienia czynu mniejszej wagi. Również i w tym przypadku ustawodawca nie określił jasno ilości narkotyku, jaka umożliwia zakwalifikowanie posiadania jako czyn mniejszej wagi. Sady orzekając nie biorą pod uwagę jedynie ilości narkotyku wystarczającej na zaspokojenie potrzeb sprawcy – np. 1 g marihuany, ale oceniają także społeczną szkodliwość danego czynu badając m. in. rozmiar wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu oraz motywację sprawcy.

Możliwe Wyjścia z Sytuacji

Broniąc się przed zarzutem posiadania marihuany można podjąć szereg kroków: 

  1. Pierwsza myśl o dobrowolnym poddaniu się karze i ewentualnym zawieszeniu karu przy bliższej analizie nie jest trafnym rozwiązaniem wobec groźby odwieszenia kary w przypadku bycia złapanym po raz kolejny na posiadaniu nawet niewielkiej ilości narkotyku. Przez dobrowolne poddanie się karze wyrażamy zgodę na bycie skazanym i jako taka osoba będziemy figurować we wszelkiego rodzaju rejestrach. Naszym zdaniem, przy niewielkiej ilości narkotyku poddawanie się karze jest niecelowe i niekorzystne. Dlaczego? Przeczytaj artykuł „Dobrowolne poddanie się karze a posiadanie narkotyków.
  2. Sama ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii przewiduje możliwość zawieszenia postępowania przez prokuratora w przypadku podjęcia przez sprawcę leczenia odwykowego w odpowiednim zakładzie opieki zdrowotnej, którego pozytywne rezultaty mogą doprowadzić po jego zakończeniu do zwrócenia się przez prokuratora do sądu z wnioskiem o warunkowe umorzenie postępowania. Takie umorzenie połączone zostanie z pewnymi obowiązkami, jednak tym samym nie dojdzie do skazania. Z takiego dobrodziejstwa nie mogą jednak skorzystać sprawcy, którzy zagrożeni są karą przekraczająca 5 lat pozbawienia wolności.
  3. Nowelizacja z grudnia 2011 r. przewiduje również możliwość odstąpienia od ścigania w przypadku posiadania nieznacznej ilości narkotyków na własny użytek Art. 62a U.P.N. Więcej informacji na ten temat znajdziesz w artykule: „Możliowść odstąpienia od ścigania za posiadanie nieznacznej ilości narkotyków na własny użytek.
  4. Najbardziej korzystne dla osoby złapanej na posiadaniu narkotyku jest złożenie wniosku o umorzenie postępowania ze względu na znikomą społeczną szkodliwość czynu, które jest umorzeniem bezwarunkowym w tym sensie, że nie jest połączone z dodatkowymi obowiązkami i podobnie jak warunkowe umorzenie pozwala uniknąć skazania. W przypadku niepowodzenia zamiast wniosku o umorzenie należy wnosić o warunkowe umorzenie postępowania.
  5. Warunkowe umorzenie postępowania to drugie, po wniosku o umorzenie, najkorzystniejsze rozwiązanie dla sprawcy złapanego na posiadaniu narkotyków. Wniosek o warunkowe umorzenie należy złożyć w sądzie, można jednak już na wcześniejszych etapach postępowania (policja, prokuratura) starać się o skierowanie wniosku do sądu zamiast aktu oskarżenia. Szczegółowe informacje na temat warunkowego umorzenia można znaleźć w artykule „Warunkowe umorzenie postępowania karnego.”.

Uwaga!

Żadne działanie nie może być podejmowane automatycznie. Każda sytuacja jest inna, dlatego też ważne jest niepodejmowanie jakichkolwiek kroków bez uprzedniej konsultacji z adwokatem!

Samodzielna Obrona

Samodzielna obrona przed zarzutem posiadania niewielkich ilości narkotyków jest możliwa. Zawsze jednak rekomendujemy konsultację z adwokatem, porada prawna nie kosztuje dużo i może znacząco pomóc w osiągnięciu najkorzystniejszego rozstrzygnięcia.

Praktyka Spraw o Posiadanie Narkotyków

Nasza Kancelaria świadczy kompleksową pomoc prawną w sprawach dotyczących posiadania narkotyków. Udzielamy porad prawnych i informacji m. in. dla osób oskarżanych lub podejrzewanych o posiadanie marihuany. Nasza wiedza i doświadczenie pozwalają pomagać wszystkim, którym zarzuca się posiadanie narkotyków, np. ziela konopi. Jeśli jesteś osobą poszukującą pomocy lub porady prawnej doświadczonych Adwokatów, poznaj nasz zespół i skontaktuj się z nami np. za pomocą Formularza Kontaktowego, bądź umów się na spotkanie w kancelarii.

Zostaw komentarz

zwiń rozwiń