10 Adwokackich Sposobów Obrony za Jazdę Pod Wpływem

Jazda pod wpływem alkoholu, 10 adwokackich sposobów na obronę.

10 Najlepszych Sposobów na Obronę

Masz sprawę za jazdę pod wpływem alkoholu lub narkotyków? Przedstawiamy 10 najlepszych i najskuteczniejszych pomysłów na obronę. Obok każdego sposobu przedstawiamy jego praktyczną ocenę wraz z określeniem przydatności danego sposobu na obronę za jazdę pod wpływem w zależności od stężenia alkoholu.

W każdej sprawie karnej za jazdę pod wpływem alkoholu lub narkotyków można, a czasem trzeba podjąć jeden lub kilka kroków:

  • sprawdzić pewność pomiaru alkomatem
  • sprawdzić aktualność świadectwa wzorcowania alkomatu
  • próbować zmienić kwalifikację na art. 87 kw – wykroczenie
  • zabiegać o warunkowe umorzenie postępowania
  • sprawdzić status prawny miejsca popełnienia czynu z art. 178 kk
  • zlecić biegłemu sądowemu badanie retrospektywne
  • przedstawić sądowi wszelkie okoliczności osobiste sprawcy
  • żądać bania krwi zamiast badania alkomatem
  • podjąć leczenie odwykowe
  • wnioskować o zastosowanie blokady alkoholowej w samochodzie

Poniżej opisujemy jak w praktyce sprawy karnej za jazdę pod wpływem zastosować każdy z wymienionych sposobów obrony. Przeczytaj także o uprawnieniach podejrzanego i oskarżonego.

1. Sprawdzenie Niepewności Pomiaru Alkomatu

Praktyczna ocena pomysłu

  • PRZYDATNY i ŁATWY  
  • PRZYDATNY i ŁATWY  
  • NIEPRZYDATNY  
  • NIEPRZYDATNY  
  • NIEPRZYDATNY  

Nowoczesne alkomaty używane do kontroli stanu trzeźwości kierujących są urządzeniami dość precyzyjnymi i dokładnymi. Większość z nich posiada jednak niewielki margines niepewności pomiaru, którego uwzględnienie w przypadkach nieznacznych, granicznych stężeń alkoholu w wydychanym powietrzu może skutkować zmianą kwalifikacji prawnej czynu z przestępstwa z art. 178a par. 1 kk na wykroczenie z art. 87 par. 1 kw , a nawet uniewinnieniem.

Niepewność pomiaru jest wartością, o którą dane urządzenie pomiarowe może się mylić. Wartość niepewności pomiaru wskazana jest zawsze w świadectwie wzorcowania alkomatu, którym dokonano badania stanu trzeźwości i pokazuje na ile dokładne jest te urządzenie. O ile w odniesieniu do wysokich stężeń alkoholu w wydychanym powietrzu, uwzględnienie niepewności pomiaru wynoszącej najczęściej +/- 0,01 – 0,02 mg/l , może nie mieć żadnego znaczenia tak dla podstawy odpowiedzialności karnej, jak i sytuacji strony, o tyle w przypadku stężeń na granicy dopuszczalnych norm albo na granicy stanu nietrzeźwości i stanu po użyciu, skorygowanie wyniku o wartość niepewności pomiaru, może całkowicie zmienić sytuację procesową kierującego.

Zdarza się, że sądy, zanim uwzględnią niepewność pomiaru zasięgają opinii biegłych z zakresu mechaniki, maszyn i urządzeń pomiarowych (analizatorów wydechu) czy i w jakim zakresie stwierdzona w świadectwie wzorcowania niepewność pomiaru może mieć przełożenie na uzyskane w toku kontroli kierującego wyniki albo biegłych z zakresu toksykologii celem dokonania badania retrospektywnego i określenia jakie było stężenie alkoholu w organizmie kierującego gdy prowadził pojazd. Zdarza się, że badanie wykonywane jest jakiś czas po zatrzymaniu. Kierujący, zanim został zatrzymany, mógł już dłuższy czas być w podróży i stopniowo trzeźwieć. Jeśli odległość czasowa między zatrzymaniem, a pierwszym badaniem była spora, powoływanie się na niepewność pomiaru może okazać się nietrafione i bezprzedmiotowe. Wszak ujawnione podczas badania stężenie na poziomie np. 0,25 mg/l w wydychanym powietrzu, w chwili prowadzenia, a więc niejednokrotnie kilkadziesiąt minut wcześniej z pewnością było odpowiednio wyższe.

Oczywiście przy rozstrzyganiu tego typu kwestii sąd zobligowany jest zasięgnąć opinii biegłego toksykologa, który przy uwzględnieniu wszystkich uzyskanych wyników badań stanu trzeźwości oraz twierdzeń kierującego na temat czasu i ilości spożytego alkoholu dokona badania retrospektywnego i ustali stan nietrzeźwości wstecz, na chwilę prowadzenia samochodu.

2. Sprawdzenie Aktualności Świadectwa Wzorcowania Alkomatu

Praktyczna ocena pomysłu

  • PRZYDATNY i ŁATWY  
  • PRZYDATNY i ŁATWY  
  • PRZYDATNY i ŁATWY  
  • PRZYDATNY i ŁATWY  
  • PRZYDATNY i ŁATWY  

Świadectwo wzorcowania jest dokumentem legalizacji alkomatu i obowiązkowo musi znaleźć się w aktach danej sprawy wraz z protokołem użycia danego urządzenia pomiarowego. Zawiera ono informacje o parametrach technicznych danego alkomatu, wartościach niepewności pomiaru i błędach pomiaru.

Wzorcowanie polega na określeniu różnicy między alkomatem badanym, a tzw. wzorcem miary i odbywa się w akredytowanym przez Polskie Centrum Akredytacji laboratorium w określonych, nieprzekraczalnych terminach. By dany alkomat uzyskał świadectwo legalizacji/wzorcowania musi być maksymalnie precyzyjny. Wartości niepewności pomiaru i błędów pomiarowych nie mogą przekraczać dopuszczalnych norm.

Świadectwo wzorcowania zawiera informację o dacie ostatniego wzorcowania oraz dacie kolejnego wzorcowania. Alkomat koniecznie musi posiadać aktualne świadectwo wzorcowania wydane przez akredytowane laboratorium. Jeśli przekroczono termin, do którego należało wykonać kolejne wzorcowanie, nie ma gwarancji, że urządzenie działało prawidłowo i nie było nadmiernie rozkalibrowane Należy także zawsze dokładnie sprawdzić czy dołączone do akt sprawy świadectwo wzorcowania jest świadectwem tego konkretnego urządzenia, którym dokonano badania stanu trzeźwości, porównując numer urządzenia określony w wydrukach z analizatora z numer wskazanym w świadectwie wzorcowania.

3. Kwalifikacja z Art. 87 par. 1 KW

Praktyczna ocena pomysłu

  • PRZYDATNY i ŁATWY  
  • PRZYDATNY ale BARDZO TRUDNY  
  • NIEMOŻLIWY  
  • NIEMOŻLIWY  
  • NIEMOŻLIWY  

Zgodnie z art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi stan po użyciu alkoholu zachodzi, gdy zawartość alkoholu w organizmie wynosi lub prowadzi do:

  • stężenia we krwi od 0,2‰ do 0,5‰ alkoholu albo
  • obecności w wydychanym powietrzu od 0,1 mg do 0,25 mg alkoholu w 1 dm3.

Jak wskazano wyżej, skorygowanie wyniku nieznacznie przekraczającego granicę rozdzielającą stan po użyciu alkoholu od stanu nietrzeźwości, o wartość niepewności pomiaru, może skutkować zmianą kwalifikacji prawnej czynu na art. 87 par. 1 kw. Za ten czyn sąd orzeka (obligatoryjnie) zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres od 6 miesięcy do 3 lat.

Obwiniony o wykroczenie z art. 87 par. 1 kw. powinien zatem aktywnie bronić się w procesie i starać się by sąd orzekł zakaz w dolnej granicy wymiaru. Nie ma bowiem gwarancji, szczególnie w przypadku stężeń bliskich stanowi nietrzeźwości, że sąd nie będzie rozważał orzeczenia zakazu w wymiarze wyższym aniżeli 6 miesięcy. Jeśli prowadzeniu pojazdu w stanie po użyciu towarzyszyła dodatkowo kolizja drogowa albo inne zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym spowodowane przez obwinionego, sąd może orzec nawet 3 letni zakaz. Rolą obwinionego jest zatem zaprezentowanie sądowi argumentacji przemawiającej za zasadnością orzeczenia minimalnego zakazu. Mogą to być okoliczności związane z incydentalnością zdarzenia, warunki i właściwości osobiste obwinionego czy też wymóg posiadania prawa jazdy w pracy. Odnośnie ostatniego z podanych argumentów pamiętać należy, że okolicznością mogącą mieć wpływ na orzeczenie niskiego zakazu prowadzenia pojazdów nie jest i nie może być to, że prawo jazdy jest obwinionemu (czy też oskarżonemu) niezbędne do pracy. Ani kodeks karny ani kodeks wykroczeń nie zawiera takiej dyrektywy wymiaru środka karnego. Nie ulega jednak wątpliwości, że nawet minimalny zakaz prowadzenia pojazdów orzeczony wobec osoby na co dzień poruszającej się samochodem i pracującej samochodem będzie dużo bardziej dolegliwy niż nawet kilkuletni zakaz orzeczony wobec osoby sporadycznie prowadzącej samochód. Tym samym, minimalny zakaz w takim przypadku będzie stanowił adekwatną i wystarczająco dolegliwą reakcję karną.

4. Warunkowe Umorzenie Postępowania

Praktyczna ocena pomysłu

  • PRZYDATNY i STOSUNKOWO ŁATWY  
  • PRZYDATNY  ale TRUDNY  
  • PRZYDATNY  ale BARDZO TRUDNY  
  • NIEMOŻLIWY  
  • NIEMOŻLIWY  

Warunkowe umorzenie postępowania jest najlepszym rozwiązaniem dla osób oskarżonych o czyn z art. 178a par. 1 kk. Jest to jedyna instytucja pozwalająca na orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów w wymiarze niższym niż 3 lata, a także pozwalająca na zachowanie statusu niekaralności.

By warunkowe umorzenie postępowania było możliwe muszą jednak zaistnieć przesłanki określone w art. 66 kk – sprawca musi być osobą dotychczas niekaraną, stopień winy i społecznej szkodliwości nie może być znaczny, postawa sprawcy, warunki i właściwości osobiste oraz jego dotychczasowy sposób życia muszą zaś pozwalać na czynienie pozytywnej prognozy kryminologicznej wobec niego. Co do zasady sądy nie umarzają warunkowo postępowań gdy stężenie alkoholu w organizmie było wysokie. Stężenie alkoholu jest w istocie najważniejszym kryterium determinującym decyzję sądu w tym zakresie.

Zdarza się jednak, że mimo stosunkowo wysokiego stężenia pozostałe okoliczności dotyczące stopnia winy i społecznej szkodliwości są na tyle istotne, że będą przemawiały za warunkowym umorzeniem postępowania (miejsce i czas prowadzenia samochodu, przebyta droga, motywacja sprawcy). Podobnie, nie każdy przypadek prowadzenia samochodu przy niskim poziomie alkoholu może zostać warunkowo umorzony. Jeśli prowadząc samochód w takim stanie oskarżony dodatkowo np. jechał z nadmierną prędkością albo popełnił inne wykroczenia drogowe świadczące o niebezpiecznej, brawurowej jeździe, utrudniał kontrolę, okazał bezkrytyczny stosunek do popełnionego czynu, sąd może uznać, że nie zasługuje on na dobrodziejstwo w postaci warunkowego umorzenia postępowania.

5. Sprawdzenie Statusu Prawnego Miejsca Popełnienia Czynu

Praktyczna ocena pomysłu

  • PRZYDATNY ale TRUDNY  
  • PRZYDATNY ale TRUDNY  
  • PRZYDATNY ale TRUDNY 
  • PRZYDATNY ale TRUDNY  
  • PRZYDATNY ale TRUDNY  

Jednym ze znamion przedmiotowych czynów określonych w art. 178 a par. 1 kk. oraz art. 87 kw. jest miejsce ich popełnienia. Czyn z art. 178a par. 1 kk. można popełnić wyłącznie prowadząc pojazd w stanie nietrzeźwości w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. W niektórych przypadkach nie jest oczywiste czy warunki i miejsce, w którym dana osoba prowadziła pojazd mechaniczny, spełniało kryterium “ruchu lądowego”. W orzecznictwie powszechnie przyjmuje się szeroką interpretację pojęcia ruchu lądowego. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą Sądu Najwyższego kryterium ruchu lądowego należy więc wiązać nie tyle z formalnym statusem konkretnej drogi, czy też określonego miejsca, lecz z faktyczną dostępnością i rzeczywistym wykorzystaniem tego miejsca dla ruchu pojazdów i innych uczestników, co powoduje powstanie możliwości zagrożenia bezpieczeństwa tego ruchu (por. np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24.06.2013 r. , V KK 435/12). Ruch lądowy to nie tylko ruch odbywający się na drogach publicznych i w strefach zamieszkania, na drogach wewnętrznych, na terenach budowlanych i przemysłowych, lotniskach itp., a więc ruch odbywający się w miejscach dostępnych do powszechnego użytku (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 11.10.2000 r. IV KKN 250/2000 – LEX 51130,  z dnia 5 maja 2009 r. IV KK 432/08 – OSNwSK 2009/1/1068, z dnia 15 grudnia 2011 r. II KK 184/11 – OSNKW 2012/1/11). To także ruch odbywający się w miejscach, w których zastosowanie znajdują przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym  w zakresie koniecznym dla uniknięcia zagrożenia bezpieczeństwa osób lub wynikającym ze znaków i sygnałów drogowych (art. 1 ust.2 ustawy), np. miejsca gdzie odbywa się transport materiałów i przewóz ludzi (w tym podziemia kopalni), niektóre drogi polne i leśne jeśli zostały wyznaczone do ruchu, w tym także ruchu pojazdów związanych z obsługą i utrzymaniem tych miejsc. W razie wątpliwości co do statusu danego miejsca należy posłużyć się kryteriami pomocniczymi takimi jak przygotowanie i przeznaczenie drogi lub terenu do ruchu pojazdów oraz rzeczywiste i systematyczne wykorzystywanie takiej drogi lub terenu do takiego ruchu.

Kryterium ruchu lądowego nie posiadają jednak miejsca, w których ruch ten nie ma charakteru systematycznego, lecz ogranicza się do sporadycznych przejazdów, jak np. wjazd wykonywany przez właściciela posesji na podwórko (postanowienie SN z dnia 20 sierpnia 1976 r., VII KZP 11/76, OSNPG 1976, z. 9, poz. 74, wyrok SN z dnia 11 października 2000 r., IV KKN 250/2000), czy też przejazd traktorem przez grunt rolny (wyrok SN z dnia 2 marca 2012 r., V KK 358/11). O ile zatem np. podwórko przydomowe lub grunt rolny nie są miejscami, w których odbywa się ruch lądowy  i nie pozwalają na przypisanie odpowiedzialności z art. 178 a par. 1 kk. ani z art. 87 kw. to w niektórych sytuacjach kierujący w tych miejscach może zostać pociągnięty do odpowiedzialności za usiłowanie popełnienia wskazanego wyżej przestępstwa bądź wykroczenia jeśli z okoliczności wynika, że zanim został zatrzymany przez Policję,  zamierzał wyjechać na drogę posiadającą już status lub cechy miejsca, w którym odbywa się ruch lądowy.

Miejsce popełnienia czynu jest szczególnie istotne dla kwalifikacji z art. 87 par. 1a i 2 kw.  Wykroczenia te – polegające na prowadzeniu w stanie po użyciu (par. 2) albo stanie nietrzeźwości (par. 1a) innego pojazdu niż pojazd mechaniczny – można popełnić wyłącznie na drogach publicznych, strefach zamieszkania lub strefach ruchu, a więc miejscach administracyjnie oznaczonych i zakwalifikowanych do tych kategorii. Nie będzie zatem stanowiło wykroczenia prowadzenie po alkoholu roweru na zamkniętych parkingach i ciągach komunikacyjnych dostępnych np. wyłącznie dla mieszkańców danego bloku , parkingach podziemnych na  terenach prywatnych będących poza użytkiem publicznym, na drogach leśnych, gruntowych, placach budowy itp. gdzie wprawdzie może odbywać się ruch lądowy w szerokim rozumieniu tego pojęcia, jednakże miejsca te nie mają statusu drogi publicznej, strefy zamieszkania lub strefy ruchu. Należy pamiętać, że strefa zamieszkania i strefa ruchu powinny być oznaczone odpowiednią tablicą informującą (D-40 , D- 52). Obowiązkiem kierujących nie jest zgadywanie czy dane miejsce podlega pod te pojęcia czy też nie.

6. Badanie Retrospektywne

Praktyczna ocena pomysłu

  • NIEPRZYDATNY  
  • NIEPRZYDATNY  
  • PRZYDATNY ale TRUDNY 
  • PRZYDATNY ale TRUDNY  
  • PRZYDATNY ale TRUDNY  

Badanie retrospektywne jest niezbędne gdy do spożycia alkoholu doszło już po prowadzeniu samochodu, a przed kontrolą stanu trzeźwości tj. wtedy gdy kierujący jest niesłusznie oskarżany o to, że prowadząc pojazd znajdował się już pod wpływem alkoholu. Badanie jest również konieczne gdy między zakończeniem jazdy, a kontrolą trzeźwości doszło do tzw. nadpicia alkoholu tj. gdy kierujący prowadząc pojazd znajdował się już wprawdzie po użyciu alkoholu albo w stanie nietrzeźwości jednakże w niższym stopniu niż wykazało badanie.  Jeśli zatem na wysokość wyników badań na zawartość alkoholu wpływ miał alkohol  spożyty/dopity już po prowadzeniu samochodu, wykonanie rachunku retrospektywnego pozwoli wykazać czy w czasie prowadzenia alkoholu kierowca był po alkoholu, a jeśli tak to jakie było jego stężenie.

Do wykonania prawidłowego badania retrospektywnego, oprócz uzyskanych wyników pomiarów, niezbędne są dokładne informacje dotyczące  m.in. czasu, rodzaju i ilości spożytego alkoholu, wzrostu i wagi badanego, informacji czy alkohol był spożywany na pusty czy pełny żołądek. Kierujący powinien także podać wszystkie informacje dotyczące stanu zdrowia lub zażywanych leków, które również mogą mieć wpływ na wyniki pomiarów.

Podanie precyzyjnych informacji ma bardzo istotne znaczenie. Jeśli bowiem podawane przez kierującego informacje dotyczące czasu, ilości i rodzaju spożytego alkoholu nie korespondują z uzyskanymi wynikami , które wskazują na to, że alkohol był spożywany w innych okolicznościach niż podawane przez kierującego, sąd może nie dać wiary wyjaśnieniom, że alkohol był spożywany już po prowadzeniu samochodu.

7. Przedstawienie Okoliczności Osobistych Sprawcy

Praktyczna ocena pomysłu

  • CZĘŚCIOWO PRZYDATNY i TRUDNY  
  • PRZYDATNY ale TRUDNY  
  • PRZYDATNY ale TRUDNY
  • PRZYDATNY ale TRUDNY  
  • PRZYDATNY ale TRUDNY  

Wykazywanie okoliczności dotyczących osoby sprawcy tj. warunków i właściwości osobistych, sposobu życia przed i po popełnieniu czynu, postawy mają szczególne znaczenie w przypadku prowadzenia pojazdu przy wysokim stężeniu alkoholu w organizmie. Przy stężeniach przekraczających 1,5 -2 promile i więcej są to zazwyczaj jedyne okoliczności łagodzące mogące przekonać sąd o braku konieczności wymierzania sprawcy surowej kary oraz orzekania zakazu prowadzenia pojazdów w wysokim wymiarze. Do takich okoliczności należą w szczególności wykazywanie krytycznego stosunku do popełnionego czynu poprzez wyrażenie skruchy i żalu, dotychczas nieposzlakowana opinia i kierowanie się w życiu prawidłowymi wartościami, niewykazywanie demoralizacji itd.

8. Badanie Alkomatem vs. Badanie Krwi

Praktyczna ocena pomysłu

  • BARDZO PRZYDATNY ale TRUDNY 
  • BARDZO PRZYDATNY ale TRUDNY  
  • PRZYDATNY ale TRUDNY
  • PRZYDATNY ale TRUDNY  
  • PRZYDATNY ale TRUDNY  

Zatrzymany do kontroli drogowej ma prawo odmówić poddania się badaniu alkomatem. W takiej sytuacji, od kierującego zostanie pobrana krew (w tym przypadku odmowa będzie skutkowała pobraniem krwi przy zastosowaniu środków przymusu bezpośredniego). Co do zasady, wynik uzyskany podczas badania nowoczesnym alkomatem (dokonującym pomiaru stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu metodą spektrometrii w podczerwieni) będzie odpowiadał zawartości alkoholu we krwi kierującego. Alkomaty te analizują bowiem powietrze wydychane z pęcherzyków płucnych, które są silnie ukrwione. Wynik badania powietrza powinien zatem odzwierciedlać rzeczywisty stan kierującego i być analogiczny do stężenia alkoholu we krwi.

Wyjątkiem są jednak podręczne alkomaty policyjne tzw. policyjne świeczki (AlcoBlow) oraz inne urządzenia działające na  zasadzie utleniania elektrochemicznego (tzw. analizatory wydechu) które nie są czułe na alkohol resztkowy zalegający w drogach oddechowych np. po zjedzeniu cukierka z zawartością alkoholu albo tuż po spożyciu alkoholu. Z tego powodu badania analizatorem wydechu nie należy przeprowadzać jeśli od zakończenia spożywania alkoholu albo palenia tytoniu nie upłynęło 15 minut. Wpływ na wynik uzyskany takim urządzeniem może mieć nawet zjedzenie cukierka z zawartością alkoholu bezpośrednio przed badaniem. Prawidłowo przeprowadzone badanie tj. dokonanie kolejnego pomiaru po 15 minutach powinno rozwiać wszystkie wątpliwości i pokazać, że wpływ na zafałszowanie wyniku mógł mieć właśnie alkohol resztkowy. Jeśli jednak Policja dokonując pomiarów nie przestrzega zasad określonych w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia i Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie badań na zawartość alkoholu w organizmie, wykonując pomiary w nieprawidłowych odstępach czasu lub dokonując nieodpowiedniej ilości pomiarów, pobranie krwi może być niezbędne dla dokładnego i niepodważalnego określenia rzeczywistego stanu kierującego.

9. Zgłoszenie Na Terapię

Praktyczna ocena pomysłu

  • NIEPRZYDATNY  
  • NIEPRZYDATNY  
  • PRZYDATNY ale TRUDNY
  • PRZYDATNY ale TRUDNY  
  • PRZYDATNY ale TRUDNY  

Dobrowolne, motywowane poczuciem osobistej potrzeby zgłoszenie się na terapię leczenia uzależnień jest kolejną okolicznością łagodzącą mogącą znacznie poprawić sytuację procesową osoby, która prowadziła samochód w stanie znacznej nietrzeźwości lub np.  była już uprzednio karana za prowadzenie samochodu w stanie nietrzeźwości. Nie ulega wątpliwości, że w części przypadków podłożem tej kategorii przestępstw jest nałóg, którego wyleczenie będzie wystarczającą gwarancją, że dana osoba nie popełni ponownie przestępstwa. Nałóg często okazuje się być silniejszy niż obawa przed poniesieniem surowych konsekwencji prawnych. Oczywiście sprawca takiego przestępstwa nie uniknie kary ale może przekonać sąd do jej złagodzenia jeśli dodatkowo podda się leczeniu.

10. Blokada Alkoholowa

Praktyczna ocena pomysłu

  • PRZYDATNY i ŁATWY  
  • PRZYDATNY i ŁATWY  
  • PRZYDATNY i ŁATWY 
  • PRZYDATNY i ŁATWY  
  • PRZYDATNY i ŁATWY  

Blokada alkoholowa jest rozwiązaniem pozwalającym na skrócenie zakazu prowadzenia pojazdów orzeczonego za jazdę w stanie nietrzeźwości (faktycznie zaś jest to zmiana wykonywania zakazu poprzez ograniczenie do zakazu prowadzenia pojazdów niewyposażonych w blokadę alkoholową).  Jest to zatem narzędzie obrony możliwe do zastosowania już po prawomocnym skazaniu, na etapie wykonywania kary i środka karnego.

Zgodnie z art. 182a § 1 kkw jeżeli zakaz prowadzenia pojazdów był wykonywany przez okres co najmniej połowy orzeczonego wymiaru, a w przypadku zakazu prowadzenia pojazdów orzeczonego na podstawie art. 42 § 3 lub 4 Kodeksu karnego przez okres co najmniej 10 lat, sąd może orzec o dalszym wykonywaniu tego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów niewyposażonych w blokadę alkoholową, o której mowa w art. 2 pkt 84 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 128 i 379, ze zm.), jeżeli postawa, właściwości i warunki osobiste sprawcy oraz zachowanie w okresie wykonywania środka karnego uzasadniają przekonanie, że prowadzenie pojazdu przez tę osobę nie zagraża bezpieczeństwu w komunikacji.

Rozwiązanie te pozwala na znaczne złagodzenie dość ciężkich i dolegliwych konsekwencji związanych z orzeczonym zakazem prowadzenia pojazdów, szczególnie gdy wymiar orzeczonego środka jest wysoki. W praktyce sądy dość często dają skazanym  szansę i zezwalają na skrócenie zakazu prowadzenia pojazdów (zmianę wykonywania zakazu na zakaz prowadzenia pojazdów niewyposażonych w blokadę alkoholową). Konieczne jest jednak złożenie odpowiedniego wniosku zawierającego przekonującą argumentację o zasadności zastosowania rozwiązania z art. 182 a kkw.  Jeśli sąd uwzględni wniosek, zanim kierujący będzie mógł prowadzić samochód wyposażony w blokadę, będzie musiał poddać się badaniom lekarskim i psychologicznym , odbyć kurs reedukacyjny w zakresie problematyki przeciwalkoholowej i przeciwdziałania narkomanii, a także jeśli zakaz i związane z nim cofnięcie uprawnień orzeczono na ponad 1 rok – zdać ponownie egzamin (w części teoretycznej i praktycznej).  Po spełnieniu wszystkich warunków, starosta, zgodnie z art. 103 ust. 3a Ustawy z dnia 05.01.2011 r. o kierujących pojazdami, przywróci kierowcy uprawnienia, zaś do prawa jazdy wpisze informację o ograniczeniu polegającym na prawie prowadzenia wyłącznie pojazdów wyposażonych w blokadę alkoholową.

Zostaw komentarz

zwiń rozwiń